Το PVDF ανθίσταται στις περισσότερες οργανικές και ανόργανες χημικές ουσίες, συμπεριλαμβανομένων των χλωριωμένων διαλυτών.Το πολυ(βινυλοφθορίδιο) είναι ένα ημικρυσταλλικό πολυμερές με επίπεδη, ζιγκ-ζαγκ διαμόρφωση.Ο βαθμός κρυσταλλικότητας μπορεί να ποικίλλει σημαντικά από 20 έως 60% και είναι συνάρτηση των δομών ελαττωμάτων.
,
Ιδιότητες PVDF
Το φθοριούχο πολυβινυλιδένιο είναι ένα ημικρυσταλλικό πολυμερές (35e70% κρυσταλλικότητα) με εκτεταμένη ζιγκ-ζαγκ αλυσίδα. Η προσθήκη VDF από κεφάλι σε ουρά κυριαρχεί, αλλά υπάρχουν ελαττώματα από το κεφάλι προς το κεφάλι ή την ουρά προς την ουρά που επηρεάζουν την κρυσταλλικότητα και τις ιδιότητες του PVDF.
Το PVDF έχει έναν αριθμό μεταβάσεων και η πυκνότητά του μεταβάλλεται για κάθε πολυμορφική κατάσταση.Υπάρχουν τέσσερις γνωστές προτεινόμενες καταστάσεις, που ονομάζονται a, b, g και d.Η πιο κοινή φάση είναι το a-PVDF που εμφανίζει μεταβάσεις στους 70 C (g), 38 C (b), 50 C (a”) και 100 C (a').
Το PVDF ανθίσταται στις περισσότερες οργανικές και ανόργανες χημικές ουσίες, συμπεριλαμβανομένων των χλωριωμένων διαλυτών.Ισχυρές βάσεις, αμίνες, εστέρες και κετόνες επιτίθενται σε αυτή τη ρητίνη.Η επίδραση κυμαίνεται από διόγκωση έως πλήρη διάλυση σε αυτούς τους διαλύτες ανάλογα με τις συνθήκες.Το PVDF παρουσιάζει συμβατότητα με έναν αριθμό πολυμερών.Έχουν αναπτυχθεί εμπορικά χρήσιμα μείγματα με ακρυλικά και μεθακρυλικά.
Το PVDF, ακριβώς όπως το ETFE, συνδέεται εύκολα ως αποτέλεσμα της έκθεσης στην ακτινοβολία.Η ακτινοβολία (ακτίνες γάμμα) έχει μέτρια επίδραση στις μηχανικές ιδιότητες του PVDF.
Ιδιότητες PVF
Το πολυ(βινυλοφθορίδιο) είναι ένα ημικρυσταλλικό πολυμερές με επίπεδη, ζιγκ-ζαγκ διαμόρφωση.Ο βαθμός κρυσταλλικότητας μπορεί να ποικίλλει σημαντικά από 20 έως 60% και είναι συνάρτηση των δομών ελαττωμάτων.Το εμπορικό PVF είναι ατακτικό, περιέχει περίπου 12% δεσμούς κεφαλής με κεφαλή και εμφανίζει ένα σημείο αιχμής τήξης περίπου 190 C.
Το PVF εμφανίζει αρκετές μεταβάσεις κάτω από τη θερμοκρασία τήξης.Η χαμηλότερη Tg εμφανίζεται στους 15 έως 20 C και η ανώτερη Tg είναι στην περιοχή 40e50 C.Έχουν αναφερθεί δύο άλλες μεταπτώσεις στους 80 C και στους 150 C.
Το PVF έχει χαμηλή διαλυτότητα σε όλους τους διαλύτες κάτω από περίπου 100 C. Πολυμερή με μεγαλύτερη διαλυτότητα παρασκευάστηκαν χρησιμοποιώντας τροποποιητή πολυμερισμού 2-προπανόλης 0,1% και χαρακτηρίστηκαν σε διάλυμα Ν,Ν-διμεθυλοφορμαμιδίου που περιέχει 0,1 Ν LiBr.Το Mn κυμαινόταν από 76.000 έως 234.000 (οσμομετρία) και το Ms από 143.000 έως 654.000 (ταχύτητα καθίζησης).
Η PVF υψηλού μοριακού βάρους αναφέρεται ότι αποικοδομείται σε μια αδρανή ατμόσφαιρα, με ταυτόχρονη απώλεια HF και διάσπαση της ραχοκοκαλιάς στους περίπου 450 C. Στον αέρα, η απώλεια HF εμφανίζεται στους 350 C περίπου, ακολουθούμενη από διάσπαση της ραχοκοκαλιάς περίπου στους 450 C.
Το PVF είναι διαφανές στην ακτινοβολία στις περιοχές UV, ορατές και εγγύς υπέρυθρες, μεταδίδοντας το 90% της ακτινοβολίας από 350 έως 2500 nm.Το PVF γίνεται εύθραυστο κατά την έκθεση σε ακτινοβολία δέσμης ηλεκτρονίων 1000 Mrad αλλά ανθίσταται στη διάσπαση σε χαμηλότερες δόσεις.Διατηρεί τη δύναμή του στα 32 Mrad ενώ το PTFE υποβαθμίζεται στα 0,2 Mrad.
Η θερμοκρασία αυτανάφλεξης του φιλμ PVF είναι 390 C. Ο οριακός δείκτης οξυγόνου (LOI) για το PVF είναι 22,6%.Το HF και ένα μείγμα αρωματικών και αλειφατικών υδρογονανθράκων παράγονται από τη θερμική αποικοδόμηση του PVF.
Ώρα δημοσίευσης: Απρ-04-2018